กระโหลกและสันหลัง

"ลูกจ๋า นี่พ่อชื่อเต่าน่ะ พ่อเต่ารักลูกจ๋าน่ะ พ่อเต่ารักแม่จ๋าน่ะ ลูกจ๋าต้องไม่ดื้อกับแม่จ๋าน่ะ ลูกจ๋าต้องรักแม่จ๋า แม่จ๋ากำลังอุ้มท้องลูกจ๋า ลูกจ๋าดิ้นแค่เบาๆน่ะ ดิ้นแรงๆแม่จ๋าเค้าเจ็บท้อง"    ท่องไปพร่ำบอกให้ลูกจ๋าได้รับฟัง พ่อจ๋าเอามือลูบท้องแม่จ๋าเบาๆ เอ่ยปากซ้ำๆ หอมท้องบนท้องล่าง ข้างซ้ายและขวา

ตอนนี้พ่อจ๋าเอาเครื่องเล่นเอ็มพีสามให้แม่จ๋าได้ใช้เปิดเพลงให้ลูกจ๋าฟังแล้ว แถมลำโพงเล็กๆไปหนึ่งตัว  คัดแต่เพลงเบาๆสบายๆทั้งเพลงคลาสสิค เพลงฮินดู เพลงสำหรับนั่งสมาธิ แต่พ่อจ๋าอยากให้ลูกจ๋าฟังเพลงสำหรับนั่งสมาธิมากกว่า พ่อจ๋าฟังแล้วรู้สึกสบายใจดี พ่อจ๋าอยากให้ลูกจ๋าเกิดมาเป็นเด็กที่มีอารมณ์ธรรมมะติดตัวมา ลูกจ๋ารออีกหน่อย พ่อจ๋าจะทำผ้าคาดท้องติดลำโพงให้แม่จ๋าได้ใช้ให้หนูฟังเพลง ระหว่างที่แม่จ๋าทำงาน ลูกจ๋าจะได้เกิดมาแบบสุนทรีย์สุดๆ

ลูกจ๋าแม่จ๋าเค้าเห่อลูกจ๋ามากเลย เวลาเจอใครๆก็มักจะเล่าด้วยอารมณ์ดีใจ ว่าได้เห็นหัวกระโหลก กับกระดูกสันหลังหนูแล้ว แต่ลูกจ๋ายังหนีบขาเอาไว้เลยยังไม่รู้เพศหนู ลูกจ๋าโตขึ้นเยอะแล้วสองเดือนก่อนยังเห็นไม่ชัดขนาดนี้เลย พ่อจ๋าก็ไม่ได้เห็นเองหรอก ต้องให้แม่จ๋าเล่าให้ฟัง พ่อจ๋าสงสารแม่จ๋านะที่ต้องไปคลีนิคคนเดียวเวลาไปตรวจท้อง แม่จ๋ามักบอกว่าอยากให้เหมือนคนอื่นๆบ้างที่เค้าไปกันเป็นคู่ๆ พ่อจ๋าก็ไม่รู้จะทำไงดีเพราะเวลาที่ไม่ค่อยจะตรงกันกับระยะทางที่ห่างทำให้พ่อจ๋าไม่อาจประคองแม่จ๋าไปตรวจได้เอง

วันตรุษจีนที่ผ่านมา พ่อจ๋าพาแม่จ๋าไปพบป่ะญาติๆพี่น้องที่บ้านแต่ยืนได้เฉพาะหน้าบ้าน ยังเข้าบ้านไม่ได้เพราะอากงของพ่อจ๋าเพิ่งเสียไปเมื่อปีก่อน ตามจริงแล้ว พ่อจ๋ายังไม่ควรแต่งงานในช่วงสามปีนี้ เพื่อเป็นการไว้ทุกข์ให้อากงของพ่อจ๋า แต่เมื่อลูกจ๋าจะมาเกิดเป็นลูกพ่อแล้ว พ่อจ๋าคิดว่าอากงที่อยู่บนสวรรค์คงจะดีใจด้วยแน่ๆ เพราะก่อนอากงจะไปพ่อจ๋าได้ใส่ชุดครุยประดับยศให้อากงชื่นใจไปแล้วตามที่พ่อจ๋าเคยสัญญากับท่าน แม้ลูกจ๋าจะมาไวกว่าที่พ่อจ๋าจะคาดคิด หากมันคือพรหมลิขิตที่ประทานลูกจ๋ามาให้พ่อจ๋าได้พิสูจน์ความเป็นผู้ชายที่ได้ชื่อว่าพ่อ เหมือนที่พ่อจ๋ามักบอกใครๆว่าความฝันอันสูงสุดของพ่อจ๋าคือการเป็นพ่อที่ดีของลูก เป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี

ตรุษจีนปีนี้ พ่อจ๋าได้ถือโอกาสแจกอั่งเปา ย่าจ๋า น้องๆหลานๆ เอง  จากปกติจะต้องหุ้นกับป้าพร  งานนี้แม่จ๋าได้ช่วยแจกด้วยแม้จะเงอะงะไปบ้างแต่ก็หัดๆไว้ ปีหน้าจะได้ชิน  ลูกจ๋าเองก็ได้อั่งเปาจากป้าพร ลุงเนก ป้าทิพย์ พ่อจ๋าให้แม่จ๋าเก็บเอาไว้ให้หนูแล้ว ทุกปีพอเข้าช่วงตรุษจีนทีไรพ่อจ๋าดวงไม่ดีมักจะไม่ค่อยมีเงิน เล่นไพ่ก็เสีย แต่มาปีนี้หลังจากมีลูกจ๋า พ่อจ๋ามีเงินพอจะแจกอั่งเปาให้คนอื่นบ้าง แถมเล่นไพ่ก็ได้มาแม้จะไม่มาก แต่ก็ดีกว่าเสียเนอะ

ตกเย็นวันวาเลนไทน์ พ่อจ๋ากับแม่จ๋ารวมตัวเพื่อนๆมากินหมูกระทะกัน คุณน้าคุณอาคุณลุงคุณป้าของลูกจ๋ามากันเพียบเลย แม้จะควักเนื้อไปบ้าง แต่พ่อจ๋าก็รู้สึกดีที่มากันได้ขนาดนี้ สิบหกคนแหนะ ลุงปลาบอกพ่อว่า อาหารอร่อยมากจะชวนลุงนกมากินอีกที ทุกคนที่มาต่างก็ขนของขวัญมาให้พ่อจ๋าแม่จ๋าเพียบเลย ตอนนี้ลูกจ๋ามีขวดนมกับเสื้อผ้ามารอแล้วน่ะ

รุ่งขึ้นวันที่สิบห้า พ่อจ๋ากับแม่จ๋านอนตื่นมาซะสาย แล้วก็ค่อยๆเดินทางไปจดทะเบียนสมรสที่ บางรัก ตอนแรกพ่อจ๋าแม่จ๋ามาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แต่เอกสารไม่พร้อม ขาดทะเบียนบ้าน  ก็เลยมาวันนี้แทนซึ่งก็ดีหน่อยเอาแค่บัตรประชาชนคนละใบ นายทะเบียนก็จัดการให้ได้แล้ว ตอนนี้พ่อจ๋าแม่จ๋าเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว และเมื่อหนูเกิดมาก็จะเป็นบุตรตามกฎหมาย จะได้รับสิทธิต่างๆตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ (ภาษาทางการไปไหมเนี๊ย)

ขำขำแม่จ๋าอยากได้ปกทะเบียนสมรสของทางสำนักงานเขต ซึ่งมันสวยดีมีสองสี แดงกะน้ำเงิน แม่จ๋าอยากได้สีแดง แต่พอถามราคาปุ๊บ แม่จ๋าคิดหนักเลย ก็มันตั้งสี่ร้อยห้าสิบบาทเลยลูกจ๋า พ่อจ๋าเลยแกล้งแม่จ๋าว่าอยากได้ก็ออกเงินเองนะ แหม...แม่จ๋าคงอยากได้จริงๆ ยอมควักกระเป๋าซื้อ อิอิอิ ปกติพ่อจ๋าต้องจ่ายให้แหละ แต่อยากแกล้งแม่จ๋าเล่นๆ มีตอนหนึ่งเจ้าหน้าที่ถามว่ามีบุตรกันรึยัง พ่อจ๋าเลยบอกว่ามีคนหนึ่ง เค้าเลยบอกว่าแล้วทำไมไม่กรอกเอกสารมา พ่อจ๋าเลยชี้ไปที่ท้องแม่จ๋า เจ้าหน้าที่เค้าจีงอ๋อ!(บุตรหมายถึงบุตรที่คลอดออกมาจากครรภ์มารดาแล้วยังมีชีวิตรอด)

หลังจากได้ใบทะเบียนสมรสมาพ่อจ๋าก็พาแม่จ๋าไปซื้อเสื้อคลุมท้อง กะว่าจะแวะไปกินก๋วยเตี๋ยวร้านอาอาร์ตที่เพิ่งขยายสาขามาที่แพลตตินั่ม  แต่รถติดมากมายมหาศาลลูกเอ๊ย..ไปถึงสองทุ่มร้านปิดกันจะหมด  พาแม่จ๋าเดินงุดๆเจอเสื้ออยู่ร้านหนึ่งพอดี เลือกๆๆ โอ้โห ใครว่าของถูก ราคาสูงเอาการเกือบสี่ร้อยแหนะ ตัดสินใจพาแม่จ๋ากลับมาหน้าราม เจอชุดที่แม่จ๋าใส่ได้แต่ราคาแค่ร้อยเดียว พ่อจ่าเลยบอกแม่จ๋าว่าเด๋วพ่อจ๋าจะค่อยๆซื้อไปให้ละกัน ซื้อไปทีเดียวหลายๆตัว เด๋วจะหลายตังส์อยู่แล้วพ่อจ๋าจะไม่มีเงินกินข้าว(ผ่านไปอีกสองวัน พ่อจ๋าก็ไปสอยเสื้อมาให้แม่จ๋าอีกสองตัว)

ลูกจ๋าก่อนหน้านี้พ่อจ๋าอาจจะยังมีเรื่องติดขัดในใจบางเรื่อง แต่พ่อจ๋าก็คิดว่าพ่อจ๋าเลือกทางเดินที่สมควรแล้ว หนึ่งชีวิตน้อยๆที่เกิดมามีค่ายิ่งกว่าความสบายส่วนตัวของพ่อจ๋า ในวันที่พ่อจ๋านอนกอดแม่จ๋าแล้วร้องไห้ขอบคุณที่แม่จ๋าเลือกพ่อจ๋า แม้พ่อจ๋าจะเมา แต่พ่อจ๋าก็จำได้เสมอ เพราะมันคือส่วนลึกในใจที่มากมายกว่าความคิดแค้น  แต่เมื่อเวลาผ่านมาจนวันนี้ พ่อจ๋าเริ่มรู้สึกว่าทุกวินาที พ่อจ๋าจะคิดถึงแต่เรื่องลุกจ๋ากับแม่จ๋าเสมอ ว่าวันนี้จะเป็นยังไง กินข้าวรึยัง จะจัดเตรียมอะไรให้ดี พ่อจ๋าต้องเตรียมพร้อมอะไรบ้าง พ่อจ๋าคิดถึงแต่เรื่องที่จะต้องทำเพื่อครอบครัว พ่อจ๋าคิดว่าถึงแม้ครอบครัวเราจะไม่สมบูรณ์พร้อม แต่มันก็เพียงพอที่จะให้ความอบอุ่นแก่พวกเราอย่างพอเพียง ลูกจ๋าอาจจะไม่ได้เรียนโรงเรียนเอกชนหรูอย่างเด็กคนอื่น แต่พ่อจ๋าก็จะให้ลุกได้มีวิชาความรู้ที่ดี วิชาความเป็นคน ลูกจ๋าอาจจะไม่ได้รับประทานอาหารที่เลิศหรูตามร้านอาหารดังๆ แต่พ่อจ๋าจะจัดหาอาหารที่ครบห้าหมู่ให้ลูกได้กินเพื่ออยู่เติบโตเป็นเด็กที่ดีมีคุณธรรม ไม่ใช่อยู่เพื่อกินอย่างตะกรามตามความเอาแต่ใจ

๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒

ขอบใจ ขอบคุณ เพื่อนผ้องทุกคน ที่อยู่ทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังทุกเหตุการณ์ในช่วงชีวิตที่ผ่านมา และกำลังจะผ่านไป
ทุกก้าวเดินย่อมมีพลาด ทุกเส้นทางย่อมมีอุปสรรค สำคัญคือกำลังใจเดิมๆไม่จางหาย
ข้าพเจ้าเชื่อว่า"ขอเพียงได้นึกถึงมิตรภาพไมตรียิ้ม แค่นั้นก็เพียงพอให้ดำเนินชีวิต"
ความรู้สึกบางอย่างไม่จำเป็นต้องแสดงออกแต่ข้าพเจ้าก็เชื่อว่ามีอยู่จริง
ความรู้สึกดีๆของพวกผ้องยังคงเคียงข้างข้าพเจ้าตลอดการเดินทาง

"รักพวกผ้องสุดๆ สุขสันต์ตรุษจีนวาเลนไทน์"

 

 

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่